Veri Merkezine Sunucu Teslim Ederken Hangi Bilgiler Hazırlanmalı?

Sunucuyu colocation için teslim etmeden önce veri merkezine tek bir teslim dosyası hazırlayın. Dosyada her cihazın kaydı (marka, model, seri numarası, demirbaş etiketi, U yüksekliği, derinlik, ağırlık, güç kaynağı sayısı ve konnektör tipi, ölçülen güç), bir ağ sayfası (hangi port nereye bağlanacak, istenen IP ve VLAN, IPMI adresi, port hızı), yetkili kişiler ve uzaktan el desteğinin sınırları, etiketleme şeması, montaj sonrası kabul testi listesi ve iletişim sırası yer alsın. Parolalar bu dosyaya girmez.

Neden tek bir dosya?

Teslim günü sunucunuzla en az üç ayrı kişi uğraşır: kabini açıp cihazı raya takan teknisyen, portları bağlayıp IP tanımlayan ağ ekibi ve girişleri yöneten güvenlik görevlisi. Bilgiyi e-postalara, sohbet mesajlarına ve telefon görüşmelerine dağıttığınızda her biri farklı bir sürümü görür. Sonuç tanıdıktır: yanlış porta takılan kablo, eksik yetki yüzünden kapıda bekleyen çalışan, "bu kabloyu kim istedi" sorusu.

Biz teslim dosyasını tek bir belge olarak tutmayı ve her sayfasına bir sahip atamayı öneriyoruz. Belgenin başına bir sürüm numarası ve tarih yazın, her değişiklikte artırın. Veri merkezine destek talebiyle gönderin ki hangi sürümün geçerli olduğu kayıtta kalsın. Taşıma projesinin genel aşamalarını, yedek ve ağ planını sunucuyu veri merkezine taşıma rehberinde ele aldık. Buradaki dosya o planın veri merkezine giden somut çıktısı.

Netx'in kabin kiralama hizmetinde de kurulumdan önce cihazların güç tüketimi, derinliği ve ağırlığı isteniyor. Fiziksel giriş ise yetkili personel listesi ve randevuyla yapılıyor. Aşağıdaki sayfalar bu iki talebi de karşılayacak biçimde düzenlendi.

1. Cihaz kaydı

Her cihaz için bir sütun açın. Alanların çoğu bariz görünür ama her birinin teslim günü bir işlevi var. Seri numarası garanti başvurusunda, kargo tutanağında ve ileride cihazı tesisten çıkarırken kimliği doğrulamakta kullanılır. Derinlik ile ray kiti bilgisi, cihazın kabine fiziksel olarak sığıp sığmayacağını belirler. Ağırlık, cihazın kabinde nereye yerleşeceğini etkiler. Güç kaynağı sayısı ve giriş konnektörü (C14 ya da C20) hangi PDU çıkışının ve hangi kablonun gerekeceğini söyler.

Ölçülen güç alanı tahmin değil, yük altındaki ölçüm olmalı. Değeri BMC arayüzünün güç sayfasından okuyun. Kabin için kaç amper gerektiğini hesaplarken de aynı sayıyı kullanacaksınız. U ölçüleri ve derinlik konusunda emin değilseniz rack ünitesi ölçüleri işinize yarar.

Varsayımsal senaryo: İki sunucu, bir web sunucusu ve bir yedekleme sunucusu, aynı gün teslim edilecek. Değerler örnek amaçlıdır.

Son satırı atlamayın. Kutudan ne çıkacağını önceden yazmak, montajda eksik bir vida ya da kablo yüzünden işin yarıda kalmasını önler. Yedek diskin tesiste saklanıp saklanamayacağını da aynı yazışmada sorun.

2. Ağ sayfası

Ağ sayfası iki yönlü bir formdur. Bir kısmını siz doldurursunuz (hangi port kullanılacak, kaç IP gerekiyor, BMC nasıl bağlanacak), bir kısmını veri merkezi doldurur (size verilen IP bloğu, ağ maskesi, ağ geçidi, çözücü adresleri). Veri merkezinin dolduracağı alanları boş bırakıp "veri merkezi dolduracak" diye işaretleyin. Teslimden önce bu hücreler dolmuyorsa montaj günü sunucu ağa çıkamaz.

Port hızını iki tarafta da yazın. Netx'te sunucu barındırma hizmetinde müşteriye ayrılan port 1 Gbit/s. Sunucudaki ağ kartının bu hızda, otomatik anlaşmayla (auto-negotiation) bağlanacağını önceden kontrol edin. Kabin kiralayıp kendi anahtarınızı getiriyorsanız VLAN numaralarını ve veri merkezinin yukarı bağlantısının (uplink) hangi portunuza geleceğini de bu sayfaya ekleyin.

BMC için ayrı bir satır açmamızın nedeni var. Bazı sunucularda BMC, ayrı yönetim portu yerine ana ağ portlarından birini paylaşacak biçimde ayarlanabiliyor. Kablo yanlış porta takılırsa ya da ayar beklenenden farklıysa veri merkezinde uzaktan yönetime ulaşamazsınız. Ayarı sunucu ofisteyken netleştirin. BMC'nin neden internete açık bırakılmaması gerektiğini IPMI, iDRAC ve iLO rehberinde anlattık.

3. Erişim ve yetki: kim ne yapabilir?

Yetkili kişi listesi çoğu zaman tek sütunluk bir isim listesi olarak hazırlanır. Oysa listedeki herkes aynı şeyi yapmaz. Listeyi yetki türüne göre ayırın:

• Fiziksel giriş yetkisi olanlar (randevu alıp kabine girebilir)
• Uzaktan el desteği talebi açabilenler
• Ekipmanın tesisten çıkarılmasını onaylayabilenler
• Maliyet doğuran işleri (ek güç, ek IP, ücretli müdahale) onaylayabilenler

Son iki yetkiyi bilerek dar tutun. Fiziksel girişi olan herkesin cihazı tesisten çıkarabilmesi istenmeyen bir durumdur. Kimlik doğrulamanın nasıl yapılacağı ve listede hangi bilgilerin bulunması gerektiği veri merkezinin prosedürüne bağlıdır, onu sorun. Ekipten biri ayrıldığında listeyi aynı gün güncelleyin.

Uzaktan el desteği için de sınırı yazın. Veri merkezi ekibi hangi işleri onayınız olmadan yapabilir (LED durumunu bildirmek, kabloyu yeniden takmak), hangileri için açık onay gerekir (gücü kesmek, disk sökmek), hangilerini hiç yapmamalı (işletim sistemine giriş)? Hizmetin genel kapsamını ve iyi bir talebin nasıl yazılacağını uzaktan el desteği rehberinde bulabilirsiniz. Teslim dosyasındaki sayfa yalnız sizin kurallarınızı içerir.

Parola paylaşmama ilkesi

Kural basit: teslim dosyasında hiçbir parola yer almaz. BMC, işletim sistemi, RAID denetleyicisi ya da BIOS parolası ne bu dosyaya, ne kargo kutusuna, ne de sunucunun üstüne yapıştırılan bir etikete yazılır. Veri merkezi ekibinin montaj ve kabul testi için parolaya ihtiyacı yoktur. Güç, ağ bağlantısı ve BMC erişimi parolasız kontrol edilir, oturum açmayı gerektiren testleri siz uzaktan yaparsınız.

Bir dikkat noktası daha var. Bazı sunucularda BMC'nin fabrika parolası kasadaki çekmeli bir etikette ya da ön paneldeki bilgi kartında yazar. Parolayı değiştirdiyseniz etiket artık geçersizdir, değiştirmediyseniz kabine giren herkes için açık bir davettir. Sunucuyu göndermeden önce fabrika parolalarını mutlaka değiştirin.

Peki ekibin gerçekten işletim sistemine girmesi gereken bir iş çıkarsa? O zaman o işe özel, yetkisi sınırlı ve süreli bir geçici hesap açın. Parolasını teslim dosyasından ve talebin kendisinden ayrı bir kanalla iletin, iş biter bitmez hesabı silin ya da parolayı değiştirin. Kalıcı ortak bir hesap ya da sizin kendi parolanız hiçbir koşulda paylaşılmaz.

4. Etiketleme şeması

Etiketlemenin amacı, teknisyenin elindeki kabloyu belgeye bakmadan tanımasıdır. Bunun için bir ad düzeni seçin ve her yerde aynı biçimi kullanın. Örneğin cihaz adı, iki nokta, port adı:

web-01           kasanın ön ve arka yüzü
web-01:eno1      ->  sw-dc:12   (kablonun iki ucu)
web-01:bmc       ->  yonetim:07
web-01:psu1      ->  pdu-a
web-01:psu2      ->  pdu-b
yedek-01:disk3   ön panel, yuva 3

Güç kablolarında hangi kaynağın hangi PDU'ya (A ya da B hattı) gideceğini mutlaka yazın. İki güç kaynağı aynı hatta takılırsa yedeklilik kâğıt üzerinde kalır ve bunu ancak o hat düştüğünde fark edersiniz. Etiketleri sunucu ofisteyken yapıştırın ve fotoğraflayın. Fotoğraflar teslim dosyasının ekine girer.

5. Montaj sonrası kabul testi

Montaj bitti mesajı geldiğinde iş bitmiş sayılmaz. Kabul testi, sunucunun beklediğiniz gibi çalıştığını belgeleyen ve sorun çıkarsa veri merkezi ekibi henüz kabinin başındayken düzeltilmesini sağlayan kısa bir listedir. Testlerin bir kısmını veri merkezi yapar, bir kısmını siz uzaktan.

Sizin taraftaki testlerin komutları kabaca şöyle. Adresler yukarıdaki varsayımsal ağ sayfasından:

ping -c 4 203.0.113.18

ipmitool -I lanplus -H 198.51.100.40 -U kullanici -a \
  chassis status

ssh kullanici@203.0.113.18

ethtool eno1 | grep -E 'Speed|Duplex|Link detected'
cat /proc/mdstat
timedatectl

ethtool çıktısında Speed: 1000Mb/s, Duplex: Full ve Link detected: yes görmeniz gerekir. Hız 100Mb/s görünüyorsa kablo ya da otomatik anlaşma sorunludur ve bunu ekip kabinin başındayken söylemek, sonradan uzaktan el desteği talebi açmaktan hızlıdır. /proc/mdstat yalnız yazılım RAID'inde anlamlıdır. Donanım RAID kartı kullanıyorsanız üreticinin aracına ya da BMC'nin depolama sayfasına bakın. Her testin yanına sonuç, saat ve testi yapan kişinin adını yazıp formu teslim dosyasına ekleyin. RAID'in sağlıklı görünmesi verinizin güvende olduğu anlamına gelmez. Sunucu yola çıkmadan önce aldığınız yedeğin gerçekten geri yüklenebildiğini sınamak ayrı bir iştir.

6. İletişim ve yükseltme listesi

Gece yarısı bir disk uyarısı geldiğinde veri merkezi ekibinin kimi arayacağını bilmesi gerekir. Listeyi sıralı yazın: önce teknik sorumlu, ulaşılamazsa yedeği, maliyet ya da kesinti doğuracak bir karar gerekiyorsa karar verici. Her kişi için telefon, e-posta ve hangi saatlerde ulaşılabileceği yer alsın. Asıl kayıt kanalının destek talebi olduğunu da belirtin. Telefonda verilen bir onay, ardından yazılı olarak talebe işlenmeli.

Ters yönü de unutmayın. Veri merkezinin size ulaşacağı kanalı ve acil durumda kimi arayacağınızı da aynı sayfaya yazın. Netx'te barındırılan cihazlarınız için bize ulaşacağınız kayıtlı kanal, müşteri panelindeki destek talebidir.

7. Kargo ve ambalaj

Sunucunun yolculuğu teslim dosyasının son sayfasıdır. Mümkünse cihazın orijinal kutusunu ve köpüklerini kullanın. Ray kiti, güç kabloları ve yedek parçalar aynı gönderide olsun, ayrı kolilere bölündüğünde biri mutlaka geç kalır. Paketlemeden önce cihazın ön ve arka yüzünü, seri numarası etiketini ve yapıştırdığınız etiketleri fotoğraflayın. Kargo sigortasının cihazın değerini karşıladığını kontrol edin.

Kolinin üzerine hangi bilgilerin yazılacağını (firma adı, talep numarası gibi) ve teslimin hangi gün ve saatte kabul edileceğini veri merkezine önceden sorun. Cihazı kendiniz götürecekseniz randevuyu teslim dosyasının son sürümü veri merkezine ulaştıktan sonra alın. Böylece kapıda bekleyen ekip, elindeki belgeyle karşısındaki cihazı birebir eşleştirebilir. Barındırma ile kabin kiralama arasında henüz karar vermediyseniz iki modelin farklarını teslim dosyasını hazırlamadan önce netleştirin, çünkü ağ sayfası ve yetki listesi bu karara göre değişir.